انتشار پنجمین قسمت از پادکست «راوی وطن» با عنوان رگِ روشنِ سنگ

به گزارش روابط عمومی جهاددانشگاهی هنر، پنجمین اپیزود پادکست «راوی وطن» با عنوان «رگِ روشنِ سنگ» منتشر شد. این قسمت نیز بر اساس روایت‌های مردمی گردآوری‌شده در قالب طرح ملی «راوی وطن» تولید شده و با بهره‌گیری از ظرفیت رسانه صوتی، به بازخوانی خاطرات، احساسات و تجربه‌های مردم از روزهای مقاومت در «جنگ رمضان» می‌پردازد و تلاش دارد بخشی از حافظه جمعی این دوران را از دریچه روایت‌های صمیمی و کمتر شنیده‌شده شهروندان به مخاطبان ارائه کند.

این اپیزود به دل‌نوشته‌های مردمی درباره وطن‌دوستی و هویت ملی اختصاص دارد و می‌کوشد تصویری از آنچه «وطن» نامیده می‌شود، از منظر روایت‌های مردمی ترسیم کند. وطن واژه‌ای آشناست که هر یک از ما بارها آن را شنیده و بر زبان آورده‌ایم؛ اما معنا و تجربه آن برای هر فرد می‌تواند متفاوت باشد. برای برخی، وطن یادآور کوچه‌های کودکی است؛ برای برخی دیگر، خاطره خانواده، دوستان و روزهای خوب زندگی؛ برای عده‌ای نام شهری است که در آن رشد کرده‌اند و برای گروهی دیگر، مجموعه‌ای از ارزش‌ها، آرزوها و تعلق‌های مشترک.

در این میان، شاید مهم‌ترین ویژگی وطن آن باشد که با وجود همه تفاوت‌ها، می‌تواند میلیون‌ها انسان را زیر یک نام و در کنار یکدیگر گرد آورد. در روزهای گذشته، آثار متعددی با موضوع عشق به ایران، هویت ملی، حس تعلق و وطن‌دوستی از طریق فراخوان طرح ملی «راوی وطن» به دبیرخانه ارسال شده است؛ آثاری که هر یک از زاویه‌ای متفاوت به این مفهوم پرداخته‌اند و نشان داده‌اند که وطن همچنان یکی از عمیق‌ترین احساسات مشترک میان مردم این سرزمین است.

در این قسمت از پادکست «راوی وطن»، سه روایت مردمی با سه نگاه متفاوت به ایران روایت می‌شود؛ روایت‌هایی که با وجود تفاوت‌ها، در یک نقطه مشترک‌اند؛ عشق به سرزمینی که همه ما بخشی از داستان آن هستیم.

علاقه‌مندان به مشارکت در طرح «راوی وطن» می‌توانند روایت‌های شخصی خود را، در قالب متن‌های کوتاه یا بلند و با تأکید بر صداقت و مستند بودن تجربه‌ها و خاطرات، از طریق شناسه @ravivatan در پیام‌رسان «بله» به دبیرخانه این رویداد ارسال کنند.

پادکست «راوی وطن» با مشارکت معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تولید و منتشر می‌شود. این مجموعه می‌کوشد با گردآوری و انتشار روایت‌های مردمی، سهمی در ثبت حافظه جمعی جامعه داشته باشد و زمینه‌ای برای بازخوانی و انتقال تجربه‌های این دوران به نسل‌های آینده فراهم کند.